Ogień Jezusa

Katolicki Miesięcznik Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa

Pomoc duchowa

Zazdrość

„Ale jeśli żywicie w sercach waszych gorzką zazdrość
i skłonność do kłótni, to nie przechwalajcie się
i nie kłamcie wbrew prawdzie.
Nie na tym polega zstępująca z góry mądrość,
ale mądrość ziemska, zmysłowa i szatańska.
Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek”. (Jk3,14-16)

Zazdrość według Katechizmu Kościoła Katolickiego nie jest jedynie uczuciem, lecz połączeniem emocji oraz świadomego, wolnego wyboru prowadzącego do określonych czynów. Dokument definiuje ją jako „smutek doznawany z powodu dobra drugiego człowieka i nadmierne pragnienie przywłaszczenia go sobie, nawet w sposób niewłaściwy” (KKK 2539). Kolejny punkt rozszerza ten opis: „Zazdrość jest jedną z form smutku, a zatem odrzuceniem miłości (…) często pochodzi z pychy” (KKK 2540). Ludzkie serca od zachłanności i zazdrości odwracają prawo i łaska Boża, a chrześcijanin „zwalcza zazdrość życzliwością, pokorą i zdaniem się na Bożą Opatrzność”. (KKK 2554)

W przytoczonym cytacie z Listu św. Jakuba Apostoła zawiera się wszystko, co dotyczy zazdrości. Każdego człowieka dotyka zazdrość. Jednego w mniejszym, drugiego w większym stopniu. Zazdrość budzi się w różnych sytuacjach życiowych. Może pokazywać też, że czegoś nam brakuje, co byśmy pragnęli mieć, a nie mamy. Może być dobrym dopingiem, by zabrać się do pracy i razem z Jezusem próbować osiągnąć to, czego serce pragnie. Oczywiście jeżeli to będzie dla nas dobre i zgodne z wolą Bożą.

tekst: Magdalena Gałkowska

Czytaj więcej we wrześniowym numerze miesięcznika „Ogień Jezusa”.