Ogień Jezusa

Katolicki Miesięcznik Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa

Wiara

Prorok Jeremiasz

Muszę wam się do czegoś przyznać, tak zwyczajnie, po ludzku bałam się proroków. Długo myślałam nad tym, jak opisać wam dlaczego. Kiedy tkwiłam w takiej zadumie, Pan przypomniał mi jedną ważną rzecz przez słowa z Katechizmu: „Prorokiem jest każdy, kto mówi w imieniu Boga i z upoważnienia Bożego. Prorok Boga żywego ma przekazywać ludziom pouczenie i wezwanie Boże, ma pomagać odczytywać ludowi lub jakiemuś człowiekowi wolę jego Pana”. Prorokami byli także Święci. Jan Paweł II jest przecież prorokiem naszych czasów! Podobnie siostra Faustyna i wielu innych znanych lub mniej znanych świętych. Przestańmy bać się proroków – mówię głównie do siebie. Prorocy to też ludzie, wybrani, o szczególnej więzi z Bogiem, ale nadal ludzie. Przypomina mi o tym kolejny z większych proroków, Jeremiasz.

INFORMACJE BIOGRAFICZNE
Imię Jeremiasz oznacza „Jahwe, podnieś z upadku” lub „Jahwe dźwiga – Jahwe podnosi, wywyższa”. Urodził się w Anatot, około 9 kilometrów od Jerozolimy jako syn Chilkiasza. Dokładna data urodzenia nie jest znana, możemy jednak oszacować rok jego powołania między 627 a 626 przed naszą erą. Choć pochodził ze szlachetnego, kapłańskiego rodu, wiódł życie ubogie, wieśniacze. Nigdy nie był kapłanem. W życiu Jeremiasza możemy wyznaczyć trzy etapy jego działalności:
Pierwszy z nich obejmuje lata od jego powołania do reformy religijnej Jozjasza. Warto wspomnieć, że prorok Jeremiasz nie odgrywał wówczas znaczącej roli.

tekst: Karolina Jankowska
Czytaj więcej w lutowym numerze miesięcznika „Ogień Jezusa”.