Ogień Jezusa

Katolicki Miesięcznik Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa

Wiara Maryjny Ogród

Poznanie samych siebie. Część druga

Druga część rozważania – żal za grzechy – jest kierowana w tym samym celu: poznania samych siebie. Żal za grzech rozpala miłość, a miłość która daje człowiekowi światło, wtedy widzi kim jest przed Bogiem, przed Miłością. Miłość Boża jest prawdą o człowieku, a człowiek się w niej poznaje i rozpoznaje. Grzech zasłania tę prawdę i człowiek żyje w kłamstwie, która go prowadzi do niewoli. W świetle miłości człowiek rozpoznaje swój grzech, więc pragnie odzyskać tę miłość, która była mu odebrana przez kłamstwo. To w pewnym sensie oznacza żal za grzech, czyli skrucha serca, przez którą rodzi się pragnienie by praktykować zadośćuczynienie za grzechy. Należy przez modlitwę utrzymywać w sercu żywy owoc skruchy, jakim jest odnaleziona miłość. Ten aspekt możemy łatwiej zrozumieć, odwołując się do św. Katarzyny ze Sieny. W jej w dialogach o Bożej Opatrzności, w paragrafie IV „Jak pragnienie i skrucha serca czyni zadość winie, a nie karze”, czytamy: „Wykazałem ci, córko najdroższa, jako winy nie gładzi się w tym czasie skończonym żadnym cierpieniem, które się znosi po prostu dla kary. Powiadam, że gładzi się ją cierpieniem, które się znosi z pragnieniem, miłością i skruchą serca, nie dla wagi cierpienia, lecz dla wagi pragnienia duszy. Święte pragnienie, jak każda cnota, ma wartość i życie w sobie przez Chrystusa Ukrzyżowanego, Jednorodzonego Syna mojego, o ile dusza zaczerpnęła z Niego miłość i skutecznie idzie w Jego ślady”.

tekst: o. Mihovil Filipović, S.M.M.

Czytaj więcej w październikowym numerze miesięcznika „Ogień Jezusa”.