Komentarz do Ewangelii

Niedziela Wielkanocna
16 kwietnia 2017 r.
Ewangelia według św. Jana 20, 1 – 9

Fragment powyższej Ewangelii opowiada o tym, co działo się z najbliższymi Jezusowi osobami po zapowiedzi zmartwychwstania i złożeniu Go do grobu. Pierwszą z nich, która udaje się do miejsca spoczynku Jezusa jest Maria Magdalena, ta, z której Jezus wypędził siedem złych duchów. Udaje się ona tam, gdy jest jeszcze ciemno, gdy wszyscy śpią. Ona nie śpi. Tęskni zapewne za Jezusem, który okazał jej wielkie miłosierdzie, uwalniając jej duszę i ciało spod wpływu zła. Maria Magdalena jest wdzięczna, wie jak wielkiego dobra doznała od Jezusa. Jej przerażenie przy grobie jest duże. Widzi odsunięty kamień. Biegnie do Piotra i Jana. Oznajmia im, że w grobie nie ma Jezusa. Zwrot: „nie wiemy” oznacza, że Marii Magdalenie towarzyszyły inne osoby, zapewne niewiasty. Piotr i Jan udają się do grobu, aby zobaczyć to, o czym mówi im Maria Magdalena. Biegną obydwaj.

tekst: ks. Grzegorz Durbas

Czytaj więcej w kwietniowym numerze miesięcznika „Ogień Jezusa”.