Ogień Jezusa

Katolicki Miesięcznik Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa

Wiara

Kiedy przychodzi pierwsza sobota miesiąca

„Moja kochana Matko chrzestna! Nie wiem, czy znasz już nabożeństwo pięciu sobót – wynagradzające Niepokalanemu Sercu Maryi (…) Chcę powiedzieć Ci o tym nabożeństwie z uwagi na Jezusa, który wyraził życzenie, aby je praktykować (…) Myślę, ukochana Matko chrzestna, że będziemy szczęśliwi mogąc dać naszej najdroższej Matce niebieskiej ten dowód miłości, którego, jak wiemy, od nas oczekuje. Co do mnie muszę wyznać, że nigdy nie czułam się tak szczęśliwa niż kiedy przychodzi pierwsza sobota. Czy nie jest prawdą, że największym naszym szczęściem jest być całym dla Jezusa i Maryi, i kochać Ich, wyłącznie, bezwarunkowo?”

Jest rok 1927, kiedy siostra Łucja pisze list do swojej matki chrzestnej, zachęcając ją do praktykowania nabożeństw pięciu pierwszych sobót miesiąca. Dwa lata wcześniej, 12 grudnia 1925 roku, w Pontevedra, ukazuje jej się Najświętsza Panna z Dzieciątkiem na ręku. Dzieciątko mówi wówczas: „Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał”.

Siostra Łucja to wizjonerka z Fatimy, jedna z trojga pastuszków, którą niebo wybrało do przekazania światu tajemnic. Jedna z nich dotyczy nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca. Aby dobrze zrozumieć treść przekazu, jakie otrzymuje siostra Łucja od naszej Niebieskiej Mamy, nie można potraktować ich tylko jako kolejne „koło ratunkowe”, które ma uchronić nas przed piekłem, choć i taka intencja na początku może towarzyszyć. Ale kiedy zaczniemy je praktykować, sama Maryja oczyści nasze serca i ukaże prawdziwy sens tego nabożeństwa, czyli bezwarunkową, czystą miłość.

tekst: Dagmara Gałązka

Czytaj więcej w lutowym numerze miesięcznika „Ogień Jezusa”.